Veritabanı

İstanbul ,sen Piyer Loti'de Haliç'e bakarak içilen bir bardak demli çaysın.
 Eyüp Sultan'ı ,yeniden berraklaşmaya  başlayan Altın Boynuz'u, karşı kıyıda vızır vızır işleyen arabaları ile  koşuşturan insanları seyrederken,hemen ayaklarının dibinde ölümün daha başka, daha yumuşak bir çehre takındığı sonsuz zamanın içinden hızla yol alan hayali muhteşem İstanbul..


(Bu filmde kamera kullanılmadan ,150.000 adet fotografın birleştirilmesiyle, 'Dört Mevsim İstanbul' filmi 5 yıllık bir çalışma sonucu ortaya çıkarılmış.)

İstanbul'un pek çok dilde çok farklı isimleri bulunuyor:

 
Arapça: Bizantiya, el-Mahsura, Kustantina el-uzma
Selçuklular zamanında: Konstantiniyye, Mahrusa-i Konstantiniyye, Stambul
Osmanlıca'da: Dersaadet, Deraliyye, Mahrusa-i Saltanat, İstanbul, İslambol, Darü's-saltanat-ı Aliyye, Asitane-i Aliyye, Darü'l-Hilafetü'l Aliye, Payitaht-ı Saltanat, Dergah-ı Mualla, Südde-i Saadet.Semt isimleri

Aksaray: Fatih'in sadrazamı İshak Paşa, İç Anadolu Bölgesi'ndeki Aksaray'ı ele geçirdikten sonra orada yaşayan bölge insanlarını bugünkü Aksaray semtinin bulunduğu yere gönderir. Aksaraylılar da semte adlarını verirler.

Ahırkapı: Marmara Denizi'nin kıyısında yer alan yedi ahır kapısından birisi olan bu semte, Padişah atlarının bulunduğu has ahırın yanında yer aldığı için Ahırkapı ismi verildi.

Aşiyan: kuş yuvası
Aşiyan: Günümüzdeki ismini şair Tevfik Fikret'in burada bulunan, Farsça'da kuş yuvası anlamına gelen 'Aşiyan' isimli evinden alıyor.
Bağlarbaşı: Semt, en ünlü bağ ve bahçelerin bir dönem burada yer almasından dolayı bu adla anılıyor. 

Şehirde daha tarih öncesi çağlara ait bir takım yerleşim bölgeleri olduğu tespit edilmiştir. 1942 - 1952 yılları arasında Kadıköy çevresindeki Fikir Tepesinde yapılan kazılar sırasında M.Ö. 3.000 yılına ait bir takım aletler, iskeletler bulunmuştur.


Bu durum İstanbul'un Asya kıyılarında o çağlarda insanların yaşadığını açıkça ortaya koymaktadır. Rumeli tarafında da kazılar yapılacak olursa buralarda da çok eski çağlardan kalma çeşitli kalıntılara rastlanacağı sanılmaktadır.

1870-Haliç
Bugünkü İstanbul şehirlerinin çekirdeğinin yani Haliç'in güneyinde kalan parçanın ilk sakinleri Trak'lardı. Fenikeliler ise Kadıköy'ünde yerleşmişlerdi. Bilindiği gibi Traklar Hint-
Avrupa Fenikeliler ise Sami ırklarındandır.

1880-Sarayburnu
Yunanlılara göre; Yunanistan'ın Megara şehrindeki Bizans'ın yönetimindeki bir Yunanlınlar kafilesi M.Ö. 658'de bugünkü Sarayburnu'na gelip yerleştiler. Bundan sonraki yüzyıllarda şehir yavaş yavaş ikinci derecede bir liman ve ticaret şehri olmaya yüz tuttu. Roma egemenliği altında iç bağımsızlığını koruyan bu ticaret şehri, ancak M.S. II. yüzyılda bir Roma sitesi oldu.


Kadıköy Çarşı

İmparator Konstantin, 325'te yeni ve büyük bir şehir yapımına girişti.11 Mayıs 330'da bu şehir kesin olarak Roma'nın yerine dünya imparatorluğunun başkenti oldu. Daha Konstantin devrinde şehrin nüfusu 200.000'i geçti. Fakat birkaç milyonluk Roma'nın kalabalıklığına ve büyüklüğüne erişmekten uzak bulunuyordu. 395'te imparatorluk ikiye ayrılınca İstanbul Doğu İmparatorluğu' nun başkenti oldu. Justinianus devrinde yani VI. Yüzyılda nüfusu milyonu aştı, dünyanın en büyük şehri haline geldi. VII. Yüzyılın sonundan başlayarak Bağdat nüfusu, büyüklüğü ve zenginliği bakımından İstanbul'u geride bıraktıysa da , şehir hiçbir zaman milyonu aşan nüfusunu kaybetmedi. Ancak Latinler' in işgalinde bu büyük nüfus dağıldı.

Asya'da ki imparatorluklarının yıkılması üzerine Avrupa'ya gelen ve bu kıtanın en büyük kısmında olan Hun Türklerinin hakanı Atilla, 447'de Büyükçekmece'ye kadar geldi; fakat Bizans'ı yıllık bir vergiye bağladıktan sonra geri döndü. Hun' lardan sonra gene Asya da ki imparatorluk tahtını kaybeden Avar (Apar) Türkleri Avrupa'ya geldiler ve 616'da İstanbul'un önlerine kadar ilerlediler. 626 yılında Avarlar'ın şehri kuşatması, tarih boyunca Bizans'ın karşılaştığı en önemli tehlikelerden birini meydana getirdi. Kadıköy ve Üsküdar tarafından da İranlılar (Sasaniler) bu kuşatmaya katılıyorlardı. Büyük şans esri olarak Bizans bu kuşatmayı ağır şartlarla atlattı.

Üsküdar iskelesi
İslam dinin ortaya çıkmasından sonra Arapların başlıca hedeflerinden biride İstanbul oldu. 668-669 kuşatması gelecekteki halife Yezid'in başkomutanlığı altında yapıldı. 665'te Bizans donanmasını yok eden İslam donanması bu kuşatmaya açık bir kapı hazırlamıştı. Bu sefere Peygamberin bayraktarı Halid İbni Zeyd (Ebu Eyyubu'l-Ensari) ve Peygamberin birçok arkadaşı katıldı. Bu kuşatmadan bir sonuç çıkmayınca Halife Muaviye, 673-674'te şehri bir kere daha karadan kuşattırdı. Araplar Kapıdağı yarımadasında üslenerek tam yedi yıl sefer mevsiminde İstanbul önlerinde göründüler. Fakat bileşimi yalnız Bizanslılar tarafından biline "Rum Ateşi" yüzünden bir sonuç çıkmadı. 713-714'te tekrar Prens Mesleme, tekrar İstanbul'u kuşattı. Bu kuşatma Bizans'ı yıkılma tehlikesiyle yüz yüze getirdi. Arapların şehri alması ve Avrupa'ya hakim olması bir gün meselesi sayıldı. Fakat İmparator Leon'un enerjisi durumu kurtardı. Bu kuşatma Avrupa tarihinin dönüm noktalarından biri sayılır.781'de gelecekteki halife Harunureşid'te şehri kuşattı; fakat yıllık vergi karşılığında geri çekildi.


Edirnekapı
Bundan sonra Bulgar Türkleri, İstanbul için en büyük tehlike teşkil etti.813'te Kurum Han, Bizans ordusunu Edirne meydan savaşında yok ettikten sonra, şehri kuşattı. Fakat kat kat surlarının ululuğu ve dayanıklılığı Bizans'ı gene kurtardı. 1090'da başka bir Türk topluluğu, Peçenekler Çekmece'ye kadar geldiler.

Üsküdar Çarşı
Malazgirt'ten birkaç yıl sonra Selçuklu Türkleri Üsküdar'a kadar geldiler ve İznik'i Türkiye'nin başkenti yaptılar; fakat Avrupa'ya geçemediler. Birinci Haçlı seferi Bizans'ı Selçuk Türklerinden kurtardı. Ve Bizans'ın Türkler tarafından fethini 3,5 yıl geriye itti.

Galata Kulesi-Asya'dan
16 Nisan 1204'te, Bizans'ı Türklerin elinden kurtarmak emeliyle hazırlanan Haçlı Seferinin dördüncüsü, özellikle Bizans'a yöneldi. Şehrin heybeti ve zenginliği karşısında gözleri kamaşan fakir Avrupalılar, İstanbul'u şiddetli bir savaştan sonra aldılar. Tarihte ilk defa olarak şehre barbarlar egemen oldular. Milyonluk şehir en müthiş yağma, katil ve saldırılarla karşılaştı ve zenginliğinin büyük kısmını kaybetti. On binlerce elyazması yakıldı. Kiliseler son şamdanlarına kadar yağmalandı. On binlerce İstanbullu kılıçtan geçirildi. Kadınlar saldırıya uğradı. Bütün bu hareketlere yalnız savaşçılar değil, Latin Rahipleride katıldı. İznik'e sığınan Bizans İmparatorluğu başkentini Latinler'in elinden almak için amansız bir mücadeleye girişti. Latinler İstanbul'da bir imparatorluk kurdular ve tahtı bir Fransız Hanedanına verdiler. Sonunda 1261'de Paleologoslar'ın idaresindeki Bizanslılar İstanbul'dan Latinleri kovdular. İmparatorluğun başkenti İznik'ten tekrar İstanbul'a nakledildi. Fakat bu dönemde şehrin nüfusu tahminlere göre yarım milyondan da aşağıya düşmüştü. Bununla beraber -İspanya'da ki Arap şehirleri hariç- Avrupa'nın en büyük şehri idi. Bu devre kadar Hıristiyan Avrupa'da hiçbir şehrin nüfusu 150.000'i aşmamıştır.


İstanbul-1920
Bundan sonra Bizans, Osmanlı Türkleri ile karşı karşıya kaldı. Daha sonra Orhan bey Üsküdar'a geldi. İmparator ile pek sıkı ilişkiler kurdu. 1390 baharında Orhan Gazi'nin torunu Yıldırım Bayezit, şehri kuşattı fakat ağır vergi karşılığında kuşatmayı kaldırdı. Yıldırım'ın İstanbul'u almak azim ve kararı kesindi. Ancak Timur olayı bu fethi yarım yüzyıl geride bıraktı. 1396'da Türkleri Avrupa'dan sürmek ve Bizans'ı kurtarmak için gelen bütün Avrupa devletlerinin kuvvetlerinden meydana gelmiş büyük Haçlı ordusunu yok eden yıldırım Anadolu Hisarı'nı yaptırdı ve 1397'de şehri kuşattı. Fakat kuşatma savaşına girmedi; büyük Türk birliklerini şehre bağlamak istemedi. Uzun süren bir abluka ile Bursa gibi İstanbul'un da boyun eğip teslim olacağını düşündü. Bizans bu durumdayken Timur, 1402'de Yıldırım'ı yendi.

Salacak Sarayı
Yıldırım'ın oğlu Musa Çelebi, 1411'de İstanbul'u kuşattıysa da alamadı. Yıldırım'ın torunu II. Murat'ın 1422'nin 15 haziranından 24 ağustosuna kadar süren pek şiddetli savaşlara sahne olan kuşatması, artık şehrin son günlerini yaşadığını gösterdi. Anadolu'da bir ayaklanma olması, Bizans'ı bu defada kurtardı. Fakat II. Murat'ın oğlu II. Mehmet, şehri almayı hemen hemen bir sabit fikir haline getirmişti. 29 Mayıs 1453'te İstanbul'u alarak Ortaçağ'a son verdi.

İstanbul'un, surları içinde kalan bölümünün, yedi tepe üzerinde kurulduğu söylenir.

Bu tepelerin yerleri:

1- Topkapı Sarayı, Ayasofya ve Sultanahmet Camiinin bulunduğu tepe.


Sultan Ahmet Camii

Ayasofya 1870
2- Çemberlitaş ve Nuriosmaniye Camiinin bulunduğu tepe.

Nuruosmaniye Camii
3- Beyazıt Camii, Üniversite ve Süleymaniye'nin bulunduğu tepe.

Süleymaniye Camii
4- Fatih Camiinin bulunduğu tepe.

Fatih Camii
5- Yavuz Selim Camiinin bulunduğu tepe.
6- Edirnekapı semtinde, Mihrimah Sultan Camiinin bulunduğu tepe.
7- Kocamustafapaşa semtinin bulunduğu tepe.

Bunlardan başka, İstanbul'da surların dışında kalan ünlü tepeler şunlardır:
Bunlardan başka, İstanbul'da surların dışında kalan ünlü tepeler şunlardır:
Beykoz'da Yuşa Tepesi, Rumelihisarı'ndaki Şehitlik Tepesi, Sarıyer'de Maden Tepesi, Paşabahçe'de Karlıtepe, Beyoğlu'nda Tepebaşı ve Fetihtepe; Şişli'de Hürriyet Tepesi, Gayrettepe, Esentepe, Kuştepe, Köğıthane'de Nurtepe, Şirintepe Seyrantepe, Gültepe, Çeliktepe; Kadıköy'de Fikirtepe, Göztepe; Usküdar'da lcadiye Tepesi, Sultantepe, Nakkaştepe, Büyük Çamlıca ve Küçük Çamlıca tepeleri.


Beykoz-17 mart-1878

Samatya


Rumeli Hisarı-1870

Kuruçeşme

Bebek -1910

İstanbul Boğazı-1870



Tophane-Atlıtramvay

Tünel-Santral Sineması

Taksim Sineması

Saray Sineması

Taksim Kışlası

Taksim Sular İdaresi-1920


Tokatlıyan Lokantası

Tokatlıyan Oteli

Salı Pazarı-Dolmabahçe

Beşiktaş İskelesi


Galata Köprüsü-1870-11912

Pier Loti'den Haliç-1920

Galatasaray-1958


Galata Kulesi-1920


Nişantaşı  Kavşağı


Meşrutiyet Cadddesi-1960


Göksu(Anadolu yakası)


Su Kemeri -Fatih (Avrupa Yakası)


Fener Patrikhane-1920


Büyükada İskele-1925


Tarabya-1920 ,Fransız Elçiliği-Yazlık Saray

Kağıhane-1920

Unkapanı

Eğer bir şekilde Boğaz deniz trafiğine kapanır, Karadeniz veya Ege diğer tarafta kalırsa ne olur ?

Türkiye’nin jeopolitik önemi ne olur?

Hayat nasıl değişir? Petrol tankerleri ne yapar? Dünya konsersiyumları biraraya gelip boğazı yeniden açtırmak için devasa borçlandırmalar(!) ile kredi mi verirler? Bombayla açmayı mı denerler? Gerçekten ne olur?

Görsel çalışma:

Ozan Karakoç / 2050 İstanbul. Bak Dergisi 4. sayı / www.bakdergisi.com

Osmanlı İmparatorluğu’nun ilk modern Belediyesi ve dış dünyaya açılan kapısı olan ‘Altıncı Daire-i Belediye’ 1858′den bugüne gelen 150 yılda geçirdiği değişim ve yeniliklerle İstanbul’un gözbebeği Beyoğlu’nun nabzını tutmaya devam ediyor. Bugün ise bir buçuk asırlık eşsiz tarihinin bu güzelliklerini çeşitli etkinliklerle kutluyor.

Sanayi Devrimi’nin, Batı’daki şehir yapısını ve ürünlerini etkilemeye başladığı 1800′lü yıllarda, şehirlerin tasarlanması ve kullanılması için gerekli hizmetler de karmaşıklaşıyordu. Osmanlı imparatorluğu’nda da, hem bu değişime uyum yapabilmek amacıyla, hem de İstanbul’un batıdaki başkentler gibi yönetilmesi için, 16 Ağustos 1855 tarihinde ‘Meclisi-i Ali-i Tanzimat’ kararıyla ‘ihtisap Vekâleti’ son verilmiş, buna karşılık ‘Şehremaneti Meclisi’ kurulmuştu. Bu değişimin en önemli yeniliği, şehrin güvenliğinin ‘Asayiş Zaptiye Nezareti’ne devredilmesiydi.Böylece ‘Şehremaneti’ artık ‘ihtisap Nezareti’ne ait görevlere bakacaktı. İstanbul halkının temel ihtiyaçlarının sağlanması, yol ve kaldırımlarının yapılıp bakılması, çarşı ve pazarların denetimi, artık ‘Şehremaneti’nin görevleri olmuştu.

Yol, kaldırım yapımı ve onarımı, suyollarının geliştirilmesi için gereken proje ve planlar ‘Şehremaneti Mühendisi’ tarafından hazırlanıyordu. 2 yıl sonra ise, 1857 tarihli ‘Nizamname’yle İstanbul, 14 ‘ Belediye Daîresi’ne ayrılmıştı. Beyoğlu, ilk uygulama olmasına rağmen buraya “6. Daire” denildi. Bu adı almasının nedeni, Paris’te “Six-eme arrondıssement” (6. Bölge) diye bilinen Belediye biriminin kentin en mamur bölgesi olmasıydı. 6. Dairenin amaçları ticareti düzenlemek ve Avrupai kent hizmetlerini getirmekti. 6. Daire kurulunca başına Mehmet Kamil Bey getirildi. Kendisi Baş Hariciye teşrifatçısı olarak yabancılarla ve diplomatik misyonla ilişki içindeydi. Belediye Binası, Şişhane Meydanı’nda, Yolcuzade İskender, Meşrutiyet ve İlk Belediye Caddelerinin birleşme noktasındadır. Meşrutiyet Caddesi’nin başlangıcı “Daire” olarak anılmıştır. Sokakların temizlenmesi, düzenlenmesi, lağım ve suyollarının yapılması ve diğer bazı hizmetlerin getirilmesi kararı uygulamaya konuldu. İlk iş olarak Beyoğlu ve Galata’nın kadastro haritaları çizildi. Taksim ve Tepebaşı’nda umumi bahçeler yapıldı. Bir hastane kuruldu ve sokakların gazyağıyla çalışan fenerlerle aydınlatılması, ilk kez Cadde-i Kebir’de (İstiklal Caddesi) başlatıldı.

İstanbul’da şehir hizmetlerinin ve ürünlerinin değişiminde önemli rolü olan ‘6. Daire-i Belediye’ binası 1879 yılında Tünel ve Şişhane arasında Edouard Blacque Bey’in ilk reislik dönemi olan 1879-1883 yılları arasında inşa edilmişti. Mimari tasarımı İtalyan kökenli Barborini tarafından yapılmıştı. Osmanlı gayrimüslimlerinin ve yabancıların yoğun olduğu Beyoğlu ve Galata bölgesi ‘Altıncı Daire olarak belirlenmişti. Yeni kurulan ‘Belediye Meclisi’ ‘Nizamname’ ile belirlenmiş olan, mahalle, çarşı ve pazarların temizlik ve düzeni ile ilgili kararlar alacak, yasaklar koyup, yapı ve onarım işleri konusunda Talimatname’ler hazırlayacaktı. Altıncı Daire; Osmanlı İmparatorluğu’ndaki değişim gereği olarak, özellikle sefaretlerin bulunduğu bir bölgede yeni bir ticaret düzenini gerçekleştirecek yapıyı kurmak amacıyla çalışmaya başlamıştı. Ama böylelikle İstanbul’da Batı’daki ölçülerde bir belediye hizmetini etkinleştirmek yönünde görev yapmaya başlamıştı. 6.Daire’nin genel yönetmeliği şöyle tanımlanmıştı.

Yollar, sokaklar, lağımlar ve kaldırımların yapılması, kandillerin yanması, yolların süpürülmesi ve sulanması, sokakların geliştirilmesi ve düzeltilmesi, sular, suyolları ve gazların kurallara uygun biçimde işletilmesi…Çeşitli malzemenin tartılması için kullanılan kantar ve terazi gibi ölçülerin, panayır, tiyatro, çarşı, lokanta ve mektepler ile balolar, kahvehaneler, meyhaneler ve bu gibi toplumsal mekânlar….meclis tarafından nezaret olunacaktı. 6.Daire’nin kurulmasıyla Beyoğlu’ndaki olumlu gelişmeler devam ediyor ve Beyoğlu artık hızlı bir değişimin içinde gelişiyordu.

Bu 150 yıllık değişim içinde tarihi şekillendiren bir çok olay ve serüvenle Pera kendini artık Beyoğlu’na hazırlıyordu.

1856 Beyoğlu ‘Havagazı’yla ışıl ışıl

Galata ve Beyoğlu, dönemin modern belediyecilik örneklerinden olduğu gibi sokakların Avrupa kentlerindeki gibi aydınlatılmasında da öncülük etmişti. Burada kuşkusuz yabancıların bu bölgede yoğunluğu ve bu tür hizmetleri talep etmedeki medeni cesaret yanında Dolmabahçe Sarayı ve Gazhanesi’ne yakınlığın etkisi söz konusuydu. 1813 yılında Londra sokaklarının aydınlatılmasında kullanılmaya başlayan ‘Havagazı’ daha sonra Paris ve diğer gelişmiş ülkelerin şehirlerinde de yaygınlaşmıştır. 1850′de de Dolmabahçe Sarayı’nın aydınlatılması için kullanılmıştı.

1861 Beyoğlu Şark Tiyatrosu’nun ilk temsili olan ‘iki Ahbap Çavuşlar’ oyunu ile açılması.

Taksim Gümüşsüyü Kışlasının tamamlanması, ‘Galatasaray Mektebi Sultanisi’nin 1848′de yanmış olan binanın yerine yapılması,

‘Sergi-i Umumi-i Osmanî’ ve Kara köy Köprüsü, 1863 Kasımpaşa ‘Bahriye Nezareti Binası’ inşaatının başlatılması.

1863 Sultan Abdülaziz’in bazı şehzadelerle birlikte Naum Tiyatrosu’nda oyun izlemesi

1867 Sultan Abdülaziz’in Avrupa gezisi sonrası Galata ve Beyoğlu’nda ‘Alafrangalaşma’

Osmanlı İmparatorluğumun sanayinin geliştirilmesi konusunda belki de en köklü girişim, 1867 yılında ortaya atılan ‘İstanbul Sanayi Mektebi’ kurulması düşüncesi olmuştu. Sonuç olarak 1868 yılında Sultanahmet’teki binalarda eğitim başlamıştı. Okulda derslik ve atölyelerin yanı sıra bir de küçük fabrika kurulmuştu. Bu okulun önemli yanı kadrosunda çok sayıda yabancı öğretmen ve uzmanların yer almasıydı. Ayrıca öğrenciler Avrupa’ya da gönderiliyordu.

Beyoğlu’nda Belediye hizmetleri

İstanbul’daki değişim projelerine genellikle Galata yakasına öncelik verilmişti. Örneğin, 1869 ve 1881 yıllarında Galata tarafı için öngörülmüş olan hatlar hizmete girmişti. Aslında bu tramvay hatlarının düzenlenmesinde nüfus yoğunluğu değil, kentin büyümesinin yönelimi ve seçkin nüfusa hizmet götürme isteği yatırımlarda belirleyici olmuştu.

İlk atlı tramvay Galata’da işlemeye başlamıştı; Mühendis Eugene Henri Gavand’e 1869 yılında Karaköy ve Beyoğlu arasında bir metro yapma ve işletme imtiyazı tanınmıştı. İstanbul Tüneli 1875 yılında hizmete başlayacaktı. Gavand ‘in kendi deyişiyle burada bir tür Yeraltı teleferiği, yapılması çok faydalı olacaktı. Aslında Galata ve Pera bölgesinin su sorunu ise, I Mahmut’un katkısı ile 1732 Bahçeköy su şebekesinin yapılmasıyla çözülmüştür.Roma ve Osmanlı Dönemindeki çok kültürlü yönüyle, 19. yüzyıldaki yeni haliyle ve bugünkü yüzüyle ‘Beyoğlu’ her döneme ışık tutmuş çok renkli bir geçmişe sahiptir. ‘Beyoğlu Belediye Başkanlığı’ bu ihtişamlı tarihinin gücüyle ve 150 yıllık birikimiyle aynı heyecanını geleceğe taşımaya devam ediyor.

Ama konutlarda basınçlı su kullanımı en hızlı ve geniş çapta olarak Galata ve Pera’da 1860′h yıllarda uygulanmıştı.

1870 Büyük Yangın ve yeni bir Beyoğlu

5 Haziran 1870 tarihinde Taksim-Galatasaray çevresinde çıkan bir yangın birkaç koldan ilerleyerek pek çok ahşap ve kagir yapıyı yok etmişti. Bu çok değerli alan özellikle varlıklı Beyoğlu sakinlerince alınmış ve yeni binalar yaptırılmaya başlanmıştı. İşte bu değişimin sonucunda bugünkü Beyoğlu kimliği ortaya çıkmaya başlayacaktı.

1870 Atlas Pasajı, İsveç Sarayı, Çiçek Pasajı, Avrupa Pasajı, Hacopulo Pasajı

1876 Sultan İkinci Abdülhamit Dönemi ‘Yıldız Sarayı’ ve Beyoğlu için yeni bir dönem 1876 yılında tahta çıkan Sultan İkinci Abdülhamit döneminde ki yeni düşüncelerde, Beyoğlu üzerinde önemli etkiler yaratmıştı. Dolmabahçe Sarayı’nı kullanmak istemeyerek, onun yerine Beşiktaş sırtlarında yeni bir saray yapımını başlatmıştı. 1876 yılında yapımına başlanan Yıldız Sarayı’nın ülkede ki değişim açısından önemli yanları olmuştu. Bu yüzden Yıldız Sarayı 1870′li yıllarda İstanbul’un değişim projelerinin bir simgesi olarak rol oynamıştı.

1883 Tünel Pasajı

1885 Halep Pasajı

1893 Aznavur Pasajı 1905 Afrika Pasajı, Anadolu Pasajı1910 Karaköy Palas, ilk otobüs ve duraklar

1910′lu yıllar İstanbul için ilk otobüslü yıllardı. Bu gelişmenin şehir içinde ki yeni ürünleri ise otobüs durakları olacaktı. Böylece İstanbul Belediyesi yeni bir yapıya kavuşmuş oluyordu.

1914 Beyoğlu Spor Kulübü

1920 Alkazar Sineması, Elhamra Sineması, Taksim Stadı

1923: Galatasaray ve Karaköy’de ki ilk ‘trafik noktası’

İstanbul’da motorlu araçların artmasıyla, küçük trafik kazaları yaşanıyordu. 1923 yılında ilk trafik şubesi ‘Şehremini’ tarafında, Galata Köprüsü’nün altında ki Belediye Zabıtası’na bağlı olarak açılmıştır. O tarihte İstanbul’da birisi Galatasaray’da, diğeri de Karaköy’de olmak üzere sadece iki adet trafik noktası vardı. İstanbul’da ki ilk ışıklı geçit lambası da Karaköy’de ki Domuz Sokağı’nın başına konuşmuştu.

20 Nisan 1924′te Beyoğlu Belediyesi kuruldu

Cumhuriyetin ilk yıllarında Beşiktaş, Şişli, Kemerburgaz’ı da kapsayan Beyoğlu, 1930′da Beşiktaş’ın ayrılması, 1936′da Kemerburgaz’ın Eyüp’e bağlanması, 1954′de Şişli ilçesinin kurulmasıyla bugünkü haline zemin oluşturuldu.

1928 Taksim Meydanı Cumhuriyet Anıtı 1930 Yeni ‘Belediye Kanunu’

1970′de mahallelere ayrıldı

1984′e kadar İstanbul Belediyesi’ne bağlı şube olarak şube Müdürlerince yönetilen Beyoğlu, 1984′de Büyükşehir İlçe Belediyeleri için çıkartılan “Yerel Yönetimler Kanunu” çerçevesinde yeniden yapılanarak 45 mahalleyi kapsayan “Beyoğlu Belediyesi” mevcut statüsünü almıştır.

 
 
 Uluslararası İnsan Kaynakları Yönetim Danışmanlığı Firması Mercer'in Dünya Genelinde 215 Şehirde Gerçekleştirdiği "Yaşam Kalitesi Araştırması 2008" Sonuçları Açıklandı. Birinciliği Zürih'in Aldığı Sıralamada, Bağdat Son İstanbul İse 114. Sırada Bulunuyor.

Uluslararası insan kaynakları yönetim danışmanlığı firması Mercer'in dünya genelinde 215 şehirde gerçekleştirdiği "Yaşam Kalitesi Araştırması 2008" sonuçları açıklandı. Birinciliği Zürih'in aldığı sıralamada, Bağdat son İstanbul ise 114. sırada bulunuyor.

Tüm dünyada 40'tan fazla ülkede 25 binin üzerinde müşterisine hizmet veren insan kaynakları yönetim danışmanlığı firması Mercer'ın her yıl yapılan Yaşam Kalitesi Araştırması sonuçlandı. Dünya genelini kapsayan sıralama, Mercer tarafından yapılmış en son küresel yaşam kalitesi anketinden yararlanılarak hazırlanıyor. Eylül-Kasım 2007 arası dönemde toplanan veriler sonucunda Zürih birinci sırayı elde ederken Viyana ve Cenevre ikinciliği paylaştı.

215 şehrin dahil olduğu Yaşam Kalitesi Araştırması'nda puanlama, New York baz alınarak gerçekleşiyor. Bu doğrultuda 100 puana sahip referans şehir New York, sıralamada 49'uncu olarak yer alıyor. Bu puanlama esasına göre Zürih 108 puanla birinci olurken, listesinin sonuncusu Bağdat 13.5 puan alabilmiş durumda. Hükümetlerin ve belli başlı şirketlerin çalışanlarını uluslararası görevlere atamalarına yardımcı olmak üzere yapılanan yaşam kalitesi anketi ile ilgili olarak, Mercer'ın kıdemli araştırmacılarından Slagin Parakatil "İşletmeler, yeni piyasaların belirlenmesi, faaliyetlerin genişletilmesi, kaynakların elde edilmesi ve stratejik olarak yaygınlaştırılmasında sabit güçlüklerle karşılaşmaktalar. Bu araştırma yerel maliyetler ve yaşam kalitesi ile bağlantılı uygun aylık ücretlerin tesis edilmesi, transfer edilebilir becerilere sahip çalışanların uluslararası görevleri kabul etmeye teşvik edilmeleri açısından elzem niteliktedir" açıklamasını yaptı.

Tüm dünya genelinde gerçekleşen araştırmaya göre, dünya genelinde en yüksek yaşam kalitesine sahip şehirler Avrupa'da bulunuyor. İsviçre ve Almanya Avrupa'nın en yüksek yaşam kalitesine sahip ülkeleri olurken, her birinin listede ilk 10'da üç şehri yer alıyor. Araştırmada Türkiye İstanbul'la temsil ediliyor. İstanbul 74.7 puanla 114. sırayı Rio de Janeiro ile paylaşıyor. İstanbul 2007 yılıyla kıyaslandığında 121. sıradan 114'e yükselerek 7 basamak birden atlamış durumda.

-KİŞİSEL GÜVENLİK AÇISINDAN EN GÜVENLİ ŞEHİR LÜKSEMBURG; BAĞDAT SON SIRADA-

Mercer'ın Yaşam Kalitesi Araştırması aynı zamanda iç istikrar, suç seviyeleri, yasaların yaptırım gücü ve diğer ülkelerle ilişkilere bağlı olarak en yüksek kişisel güvenlik düzeyine sahip şehirleri de belirliyor. Kişisel güvenlik söz konusu olduğunda Lüksemburg 131.4 puanla birinci sırayı alırken, sıralamanın sonunda yine Bağdat 3.8 puanla yer alıyor. Sıralamada Amerika Birleşik Devletleri'nin en güvenli şehri olarak görülen Chicago 53'üncü sırada bulunurken, Slagin Parakatil çalışanların deniz aşırı fırsatları değerlendirmeleri aşamasında kişisel güvenlik ve aile güvenliğinin en üst düzeyde öneme sahip olduğunu ifade ediyor. Parakatil konuyla ilgili olarak: "Güvensiz veya güvensiz olarak algılanan şehirler, en iyi personeli ve becerileri çekmekte güçlük yaşayabilirler" ifadesini kullanıyor. Kişisel güvenlikte Bern, Cenevre ve Zürih'in ikinciliği Helsinki ile paylaşıyor olması Avrupa'nın en güvenli ülkesi olarak İsviçre'nin konumunu teyit ediyor.

-KANADA AMERİKA KITASININ YILDIZI-

Amerika kıtasının geneline bakıldığında Yaşam Kalitesi Araştırması'nda ipi göğüsleyen Kanada şehirleri olarak görünüyor. Vancouver dünya sıralamasında dördüncü olarak yer alırken, Toronto 15., Ottawa 19. ve Montreal 22'inci sırada yer alıyor. ABD'de ise Honolulu 28.,San Francisco 29., Boston 37.,Chicago - Washington 44. ve New York 49. sıra ile ilk 50'nin içinde yer alıyor. Yaşam Kalitesi Araştırması'nda Auckland 5., Asya Pasifik'te yaşam kalitesinin en yüksek olduğu şehir. Bu şehri Sydney 10. ve Wellington 12. sırayla izliyor. Asya'nın diğer bölgelerinde ise Singapur 32. sırayı Paris'le paylaşarak 2007'deki yerinin iki basamak üzerinde yer alıyor. Tokyo 35., Pekin ise 116'ncı sırada.

Türkiye'nin yakın coğrafyası Afrika ve Orta Doğu'ya genel olarak bakıldığında, araştırma sonuçlarına göre Güney Afrika'daki Cape Town 80. sırasıyla bölgede yaşam kalitesi en yüksek olan şehir. Bu şehri Dubai 83. ve Abu Dhabi 87. sıra ile izlemekte. Yaşam Kalitesi Araştırması'nda en alt sırada bulunan 25 şehrin 19'u Afrika'da yer alıyor. Kişisel güvenlik açısından Bağdat, 3.8 puanla dünyanın yaşam kalitesi ve kişisel güvenlik seviyesi en düşük olan şehri. Bölgenin en güvenli şehri Abu Dhabi 112 puanla 33. sıradayken onu Dubai 47 ve 60.sırayla Port Louis şehirleri izlemekte.

-YAŞAM KALİTESİ AÇISINDAN İLK 10-

1-Zürih(İsviçre) 108 puan

2-Viyana (Avusturya) 107.9 puan

3-Cenevre (İsviçre) 107.9

4-Vancouver (Kanada) 107.6

5-Auckland (Yeni Zelanda) 107.3

6-Düseldorf (Almanya) 107.2

7-Münih (Almanya) 107

8-Frankfurt (Almanya) 107

9-Bern (İsviçre) 106.5

10-Sidney (Avustralya) 106.3

-KRİTERLER-

Eylül-Kasım 2007 tarihlerinde 215 şehirde toplanan verilerle hazırlanan Mercer yaşam kalitesi Araştırması 36 anahtar yaşam kalitesi değişkeninin detaylı bir incelemesine ve değerlendirmesine bağlı bulunmaktadır. Bu 36 değişken aşağıdaki şekilde gruplanmıştır:

• Politik ve sosyal ortam (politik istikrar, suç seviyeleri, yasaların yaptırıma tabi tutulması vb.)

• Ekonomik ortam (kambiyo mevzuatları, bankacılık hizmetleri vb.)

• Sosyokültürel ortam(sansür, kişisel özgürlük sınırlamaları vb.)

• Sağlık ve sıhhi temizlik (tıbbi gereçler ve hizmetler, enfeksiyöz hastalıklar, kanalizasyon, atık tasfiyesi, hava kirliliği, vb.)

• Okullar ve eğitim (uluslararası okulların standardı ve mevcudiyeti vb.)

• Kamu hizmetleri ve ulaşım (elektrik, su, ulaşım, trafik sıkışıklığı vb.)

• Eğlence (Restoranlar, tiyatrolar, sinemalar, spor ve eğlence vb.)

• Tüketim Malları (gıda, günlük tüketim malları, araba vb. mevcudiyeti)

• Konut (konut, ev aletleri, mobilya, bakım hizmetleri vb.)

• Doğal çevre (iklim, doğal afet kayıtları)